Bidden… heb je ‘t meegemaakt?
Gebed is belangrijk als je iets wil doen aan je geloof. Striktgenomen is “geloof” een louter geestelijke aangelegenheid: de aanvaarding van een idee als waarheid. Maar voor een christen is geloof onmiskenbaar ruimer. Christelijk leven is een samenspel van geloof en handelen. En ergens tussenin geloof en handelen ligt… bidden.
De zondagse eucharistieviering is de belangrijkste vorm van gebed die de kerk kent. Tijdens de mis draait het gebed om het ontvangen van het Heilig Sacrament. Een sacrament kan je niet losmaken van gebed, want zelfs de meest elementaire sacramentele formules zijn gebeden. Maar ook los van de sacramenten, kunnen we bidden. En het is belangrijk dat we het doen.
Maar het is niet eenvoudig om zelf tot gebed te komen. Je moet het leren…
Met onze kinderen van drie en vier bid ik nu al bijna een jaar dagelijks een avondgebed, dat bestaat uit een onze-vader, een wees-gegroetje, en twee avondgebeden, waarvan één naar keuze, ingebed in enkele stukjes uit het avondgebed in het Getijdenboek voor Kinderen. Daarna lees ik een stukje voor uit een kinderbijbel.
Avondgebed
Wanneer je met kinderen op die manier bidt (op welke manier zou je het anders doen, om het op bidden te laten lijken?), vraag je je soms of je niet alleen investeert in vormelijkheden: mooi rechtop zitten, handjes vouwen, het stil maken, geen nodeloos gebabbel, geen rare gezichten of rare stemmetjes, enz… Velen zouden zeggen van wel. Maar op de keper beschouwd, denk ik dat de aandacht voor die ”vormelijkheden’, door ze op de duur beter te beheersen, vanzelf overgaat in aandacht voor God en daardoor dus de toegangspoort is tot om tot echt gebed te komen, en dan is het toch de moeite waard.
Zelfs al slaag ik er maar enkele jaren in de kinderen op die manier te boeien met bidden — want de kans dat je met je pubers nog samen het avondgebed bidt, lijkt me wel erg klein — , dan nog voel ik dat ze iets heel bijzonders meekrijgen.
Als je het — gelovig of ongelovig — ooit moeilijk krijgt, ben ik ervan overtuigd dat alleen al de herinnering aan het bidden je opnieuw tot gebed kan brengen, en zo sneller tot sterker geloof. Zonet las ik een mooie getuigenis over hoe de kindertijdherinnering aan het gebed van een oma de weg tot het gebed heeft kunnen vergemakkelijken.
